Sa e rëndësishme është ndjeshmëria, aftësia për ta vënë veten në vendin e të tjerëve dhe për t’u përpjekur të kuptoni emocionet e tyre, nevojat e tyre, ëndrrat e tyre. Të kesh një zemër, nuk do të thotë vetëm të kesh ndjenja, por edhe të dish t’i njohësh dhe t’i ndash me të tjerët. Të kesh një zemër, do të thotë të jesh i ndjeshëm ndaj vuajtjeve të të tjerëve dhe të përpiqesh t’i lehtësosh ato, të mos jesh indiferent apo egoist. Të kesh një zemër do të thotë të jesh njeri. Flober na fton ta eksplorojmë ndjeshmërinë si çelës i mirëkuptimit të ndërsjellë. Shkrimtari francez nënvizon se zemra është ura që lidh përjetimet e secilit prej nesh. Është një kujtesë për të shkuar përtej sipërfaqes së ndërveprimeve dhe për t’u zhytur në thellësitë e emocioneve të njerëzve të tjerë. Mençuria e Floberit sugjeron se të kuptuarit autentik nuk mund të injorojë zemërdëlirësinë tonë. Kjo do të thotë jo vetëm të dëgjosh fjalët, por të kuptosh emocionet e pathëna, pëshpëritjet e shpirtit. Është një ftesë për të parë përtej pamjeve dhe për të depërtuar në misteret që ruan çdo individ. Floberi na inkurajon të jemi të pranishëm, të kridhemi në jetën e përditshme me zemër të hapur. Në një botë që shpesh duket e ndarë, reflektimi i tij është një fener që ndriçon rrugën drejt një kuptimi më të thellë dhe më autentik.